arrow_drop_up arrow_drop_down
MH17: ROUWEN, HOE DAN?! - WANNEER KOMEN ZE THUIS?
18 oktober 2020 

MH17: ROUWEN, HOE DAN?! - WANNEER KOMEN ZE THUIS?

Fragment uit mijn boek MH17: Rouwen, Hoe dan?!

DEEL 1 VOORWOORD

HOOFDSTUK 2 EINDHOVEN

WANNEER KOMEN ZE THUIS? 10 X EINDHOVEN

 23 juli 2014, 40 kisten (eerste transport)

24 juli 2014, 74 kisten

25 juli 2014, 75 kisten

26 juli 2014, 38 kisten

04 augustus 2014, één kist

08 november 2014, vijf kisten

28 november 2014, zes kisten

07 februari 2015, een kist

28 maart 2015, drie kisten

02 mei 2015, zeven kisten (laatste transport en de verjaardag van Ben)

DAG VAN NATIONALE ROUW, 23 JULI 2014

We verzamelen in Utrecht, bij het huis van mijn vader om vervolgens naar Eindhoven te gaan.

“Deze dag staat in het teken van de slachtoffers en nabestaanden van vliegramp in Oost-Oekraïne.”

Zes dagen na de ramp komen er veertig lichamen van de omgekomen inzittenden in Eindhoven aan. Maar zijn het wel lichamen? Wie zegt dat het lichamen zijn?

Het zijn onderdelen van lichamen, stukjes van lichamen. Geen héél lichaam. Ik wil het zien. Ik wil alles zien, ik wil ze een kusje geven. Iedereen verklaart mij voor gek. Maar ik ben vastberaden, links- of rechtsom, ik wil hen per sé een allerlaatste kusje kunnen geven. En het maakt mij niet uit of het luguber is of niet.

Met veel familieleden en vrienden rijden we naar Eindhoven. De zon schijnt en het is een warme dag. We nemen zonnebloemen mee voor Ben & Dewi.

DE MILITAIREN, DE VLIEGTUIGEN EN DE KISTEN

Zenuwachtig en niet wetende wat ons te wachten staat worden we bij aankomst begroet door militairen. We parkeren de auto en lopen in een gebouw. We worden opgevangen door vriendelijke mensen in een enorme grote ontvangsthal. Daar worden we weer begroet door verschillende mensen. Ze kijken ons aan met grote ogen en ik voel de spanning stijgen. Bij binnenkomst worden witte rubberen armbandjes uitgedeeld. Omdat het bij ons zowel om Ben als Dewi gaat willen we natuurlijk twee armbandjes. De één na de ander haalt steeds meer witte armbandjes. Twee per persoon is kennelijk niet voldoende, we moeten er meer van hebben, zodat we het kunnen uitdelen aan degenen die er niet bij kunnen zijn deze dag. Zoals één van mijn zusjes, Tess, en haar gezin. Zij is niet welkom. De vrouw van mijn vader en daarmee mijn vader, wil dit niet, dus gaat het ook niet gebeuren. Ik kan praten als Brugman, heeft toch geen zin.

Maar pijn doet het wel want zij is toch ook een zus van mijn broertje. Maar kennelijk wordt daar anders over gedacht. Het wemelt er van de mensen waaronder veel militairen.

Ik kijk met andere ogen naar hen. Het is voor mij een vertrouwd beeld omdat ik een lange tijd werkzaam ben geweest bij het ministerie van Defensie.

Toch ook wel een beetje vreemd omdat zij er nu voor zorgen dat Ben & Dewi naar Nederland worden gebracht. Zij zien ze dan eerder dan wij. Met een aantal militairen heb je direct een band. Zo liefdevol, zo respectvol, zo eervol ook. Aan de zijkanten van de grote hal staan lange rijen met broodjes, fruit en drinken. Het is goed verzorgd. De sfeer is geladen, gespannen. Niemand van ons weet wat er staat te gebeuren. Buiten staan stoelen klaar. We mogen plaatsnemen. Snel lopen we naar voren want we willen  op de voorste rij zitten om als eerste de eerste kisten te zien. Mijn maag draait steeds om en ben continue misselijk. Ik kan het nog steeds niet geloven. Wat doen we hier? Wat is er toch allemaal aan de hand?

VERDER LEZEN

Wil je mijn persoonlijke verhaal als nabestaande van de MH17 verder lezen? Je kunt hier het boek bestellen.

Ik deel mijn ziel in letters en hoop dat jij naar een wereld kunt kijken die voor ogen onzichtbaar is, want alleen met je hart kun je echt zien…

Liefs Lique

Over de schrijver
In het dagelijks leven is Lique een Well-being Coach & Mentor. Ze helpt je een gezonde levensstijl te leiden en je ware potentieel te ontgrendelen door in balans te komen, bewust je mindset te gebruiken en spiritueel te bloeien. Na haar opleiding Bedrijfskunde (MScBA) is zij verder gaan studeren. In haar onderzoek als PhD-candidate heeft zij geluisterd naar de verhalen van de Indische Nederlanders die na WOII zijn gerepatrieerd naar Nederland. Ook is zij auteur van 'MH17: Rouwen, Hoe Dan?!', coauteur van 'Lefwijf' en ervaringsdeskundige op het gebied van c-ptss, depressie, rouw & verlies.
Reactie plaatsen

Gebruik van cookies